żeby być ulubieńcem jakiegoś lepszego klubu trzeba sporo czasu czekać. zwłaszcza że nie masz jeszcze mistrza kraju. jak wygrasz ligę może będziesz. ale na 100% nie wiadomo. w końcu lechia to zasłużona firma.

a ja gram 5 sezon lechia gdansk i w 1 sezonie awanslowalem do 1 ligi a w 2 seonie wicemistrza,w 3 zesonie dostalem sie do fazy grupowej pucharu uefa i zdobylem puchar ekstraklasy a w 4 sezonie puchar polski i w 5 sezonie tez puchar polski ale sezonu jescze nie skonczylem jestem 2 zraz za legia i mam 5 ponktow straty po 23 meczach i jescze nie zostalem ulubiencem

jeśli kupisz publicznie istnieje możliwośc że zawodnik którego masz w klubie a gra na tej samej pozycji co ten o którego sie starasz może się zbuntować i obrazić co prowadzić może do koniecznego sprzedania danego zawodnika... więc lepiej kupuj prywatnie ))

Lepiej ustawić transfer prywatny, bo wtedy inne kluby nie dowiedzą się tak szybko o naszych zamiarach transferowych. Publiczny dobry jest wtedy, gdy chcemy zadowolić kibiców złożeniem oferty za dobrego gracza, ale inni mogą go nam łatwiej "sprzątnąć sprzed nosa"

Witam, wiem ze może mnie nie znacie jeszcze;-) ale chciałem się wam czymś pochwalic co u siebie znalazłem :-) gra wygenerowała w jednej z druzyn braci bliźniaków ;-) taka sama data urodzin, to samo nazwisko :-) nawet bardzo sie zdziwiłem :-)

Można mieć obcokrajowca w Serie C. Wystarczy kupić jakiegoś piłkarza spoza UE, ale grającego w Włoszech, wtedy limit się nie liczy

Nie ma takiej możliwości! Musisz grać jak jest i nic nie można wyłączyć!

Dosłownie przed chwilą zakończyłem sezon Ajaxem Amsterdam.

Co tu dużo mówić - liczyłem na więcej. W Eredivisie zająłem drugie miejsce, oczywiście za PSV, z dość sporą stratą. Niestety przegrałem z nimi 2 razy, na koniec jeszcze potknąłem się z Herclesem u siebie, więc o tytule nie miałem co marzyć.

Po sezonie zasadniczym zdziwiłem się, że mam do rozegrania jeszcze jakieś mecze. O co chodzi, przecież już wszystkie spotkania za mną? Dopiero gdy spojrzałem na zapowiedź meczu domyśliłem się, że chodzi o te bezsensowne play-offy. Wiedziałem, że w tym roku w Holandii obowiązują takie zasady, osobiście przecież oglądałem rewanż finału o miejsce w kwalifikacjach LM między właśnie Ajaxem i AZ, lecz po prostu o tym zapomniałem.

Z Vitesse Arnhem problemów nie miałem - remis na wyjeździe i pewna wygrana na własnym stadionie. W decydującej walce już czekał na mnie Feyenoord, drużyna, która dotarła w tym sezonie do finału Pucharu UEFA.

Pierwszy mecz na wyjeździe przegrałem 1-2, choć do przerwy wygrywałem po golu - a jakże! - Huntelaara, lecz chłopcy nie zdołali dowieźć korzystnego wyniku do końca. Co się odwlecze... Na Amsterdam ArenA nie dałem szans Feyenoordowi gromiąc ich 4-1 (Huntelaar x2, Maduro, Perez) i w przyszłym sezonie gram w Champions League.

W pierwszym roku przygody z Ajaxem bez problemu awansowałem do fazy grupowej LM. W trzeciej rundzie kwalifikacyjnej moi podopieczni nie dali szans Spartakowi Moskwa. Losowanie grup okazało się szczęśliwe - co prawda trafiłem na nieosiągalny Real, lecz Szachtar i Crvena Zvezda były jak najbardziej do ogrania.

Pierwszy mecz u siebie wygrany z Ukraińcami, druga kolejka to sensacyjna porażka z Serbami i przegrana na Bernabeu z Królewskimi. Trzecie miejsce - niedobrze. Jednak później nadszedł czas na cenny remis przed własną publicznością z Realem i decydujące zwycięstwo z Szachtarem na wyjeździe, które zagwarantowało wyjście z grupy. W ostatnim spotkaniu z Crveną u siebie dałem pograć dublerom, którzy wywalczyli jeden punkt.

Jeśli losowanie fazy grupowej mogłem nazwać szczęśliwym to jak mam opisać trafienie na Chelsea w 1/8? Koszmar. U siebie 0-3, na wyjeździe 1-1 i żegnam się z europejskimi pucharami. Minimalnym pocieszeniem jest druzgocąca porażka PSV z Manchesterem United.

Puchar Holandii był dla mnie ostatnią deską ratunku i gdy doszedłem do ćwierćfinału postanowiłem, że to trofeum będzie priorytetem. Oczywiście w pierwszych rundach wypuszczałem całkowite rezerwy, lecz były one wstanie pokonać nawet - w rzeczywistości bardzo mocny - AZ! Niestety w ćwierćfinale - do dziś nie wiem jak do tego doszło - poległem w starciu z 1-ligowcem (czyt. 2 liga)! Tym razem rezerwowi się nie spisali i sezon zakończyłem z pustymi rękami.

Co ciekawe - na zakończenie sezonu, po ostatnim meczu play-off'ów z Feyenoordem w mediach, aż huczało jakim to ja jestem wspaniałym managerem, jak tworzę nową historię, Litmanem powiedział, że jestem twardzielem, a zarząd w komunikacie napisał, że od początku spodziewał się zwycięstwa w rozgrywkach, lecz stylem oczarowałem wszystkich. O co chodzi? Przecież nie wygrałem całej ligi, lecz zwyczajne, bardzo proste play-offy. Bug czy dość nisko postawiona poprzeczka przez sam zarząd? To drugie raczej odpada, gdyż na początku celem była wygrana w lidze, czego nie osiągnąłem.

Teoretycznie najmocniejszy skład (system: 1+4+2+3+1): Stekelenburg - Grygera (Ogararu), Heitinga, Stam (Vermaelen), Emanuelson - Davids (Simaeys), Maduro - De Mul (Rosales), Sneijder, Babel (Perez) - Huntelaar (Calaio). W nawiasach najważniejsi zmiennicy.

Przed sezonem dokonałem paru wzmocnień. Ragnar Klavan - lewy obrońca, ponieważ Emanuelson nie miał solidnego zmiennika. Początek miał wyborny, gdy Erby'ego dopadła dwumiesięczna kontuzja, spisywał się całkiem przyzwoicie, lecz końcówka to klika bardzo prostych błędów, które kosztowały cenne punkty. Najprawdopodobniej się go pozbędę, gdyż mam na oku Gunnara por Gunnarsona. Jeroen Simaeys - środkowy pomocnik, gdyż tu miałem tylko Davidsa i Maduro. Przez cały sezon bardzo solidnie, gdy wchodził z ławki spisywał się dobrze, zdołał strzelić 5 goli, a zastępując regularnie a to kontuzjowanego Edgara czy Hedwigesa uciułał 30 występów. Ijzerman - środkowy ofensywny pomocnik, zmiennik Sneijdera. Często nie grał, w zasadzie tylko w Pucharze Holandii i przeciw kopciuszkom w Eredivisie. Wesley był niesamowicie eksploatowany. Emanuele Calaio - napastnik, który był alternatywą Huntera. Na tej pozycji stosowałem sporą rotację, gdyż Włoch przerósł moje oczekiwania i spisywał się bardzo dobrze.

Poza tym parę młodych graczy, na których czas przyjdzie później - Gabriel Torje (prawy pomocnik), Fabian Coronel (prawy obrońca) oraz całkiem spory obóz Polaków - Kamil Radulj (znam chłopaka osobiście, w końcu jest zawodnikiem Korony), Kamil Grosicki, Robert Hirsz, Rafał Kosznik. Efekt - wygrana liga U-19. Jeszcze z nich będę miał pociechę.

Bardzo chciałbym pokazać screeny, lecz nie mam pojęcia jak to zrobić. Nigdy jakoś nie zajmowałem się tym aspektem gry, nie pisałem opowiadań, ani nie robiłem screenów, więc w tym temacie jestem kompletnie zielony. Oczywiście coś niecoś czytałem - próbowałem tym prt sc i wkleić do painta, lecz nic się nie dzieje. Czy byłby ktoś tak miły i wytłumaczył mi wszystko krok po kroku. Chodzi o same screeny, bo jak je tutaj zarzucić to wiem. Wrzucić na serwer, lub skorzystać z opcji "przeglądaj".

Pozdrawiam i z góry dziękuje.

Z krajami UE jest dokładnie tak jak wygląda aktualna sytuacja geopolityczna. Jeśli ktoś wstąpi to w łatce się pojawia. Szkoda wielka, że FM samemu nie generuje takich zdarzeń. Np. pewnego dnia moglibyśmy otrzymać komunikat: "Od 1.1.2020 Ukraina wstępuje do UE, od tego czasu piłkarze z tego kraju nie są traktowani jako obcokrajowcy". To przykład gdybyśmy grali ligą polską. Czy to nie byłoby fajne? W którymś z poprzednich FM grałem dwadzieścia lat z polakami jako obcokrajowcami bo gra była wydana przed przystąpieniem Polski do UE.