"K****, znów ten cholerny budzik!"

Zwlekasz leniwie z łóżka swoje jeszcze zwiotczałe po nocy ciało, chwiejnym krokiem kierujesz się w stronę łazienki w celu dokonania niezbędnych przed wyjściem z domu czynności świadczących o przystosowaniu cywilizacyjno-społecznym do współistnienia z innymi okazami swojego gatunku, zerkasz w lustro nieogolony i masz świadomość, że to już poniedziałek...

Tak proszę państwa, obudźcie swoją świadomość i przyjmijcie tę wiadomość z godnością - dziś pierwszy dzień roku szkolnego i paradoksalnie 69. rocznica wybuchu II Wojny Światowej. Dzień z pozoru zwyczajny, posiadający jednak w głębi swoją magię i nadzwyczaj specyficzną atmosferę. To właście dziś wracamy w tak dobrze znane nam szkolne mury, aby kształcić ciało, duszę oraz umysł i w rezultacie stawać się lepszymi ludźmi. Znów zobaczymy swoich nieodżałowanych kumpli, z którymi - chcąc nie chcąc - przez najbliższe miesiące spędzimy prawie 50% życia. Ponownie do naszych błon bębenkowych dochodzić będzie drylujący dźwięk dzwonka, dziś co prawda żałobny, lecz dający nadzieję na lepsze jutro. Przywitamy się z jak zwykle uśmiechniętymi nauczycielami, których mroczne tajemnice przeraziłyby nie jednego, a żądza władzy i wielkość ego przewyższa CN Tower w Toronto.

To nie nauczyciele, nie dyrekcja, nie panie sprzątające, a uczniowie są istotą i treścią szkoły. Stosunek wszystkich w/w kast do roku szkolnego wyraźnie zarysowuje się już pierwszego dnia września. Możemy spotkać się z trzema obozami światopoglądowymi wśród pracowników oświaty oraz (nie)dobrowolnie uczęszczającymi do szkół:

• Nie godzący się na wyzysk fizyczny i umysłowy

• Świadomi błędu, jaki popełnili, idąc do szkoły

• Obojętni, bo dla nich wakacje nigdy się nie kończą

Zastanów się, drogi czytelniku, do której grupy Ty należysz. Sprzeciwiając się obowiązkowi szkolnemu możesz narobić sobie problemów - protestując, a uczęszczając, wyniszczasz się wewnętrznie i tracisz dziecięcą niewinność, natomiast definitywnie rezygnując z nauki jesteś idiotą. Pogodzenie się z losem daje przewagę nad buntownikami pod względem psychologicznym - nie zajmują się pierdołami i czekają cierpliwie na upragniony dzień rozdania świadectw, ucząc się w międzyczasie. Najbardziej optymalnym stosunkiem nauki do nienauki wydaje się być postawa "Wakacje już minęły?" - zupełnie bezstresowe przebrnięcie przez barykady wiedzy pozostawia w człowieku lwią część sił witalnych, jednak nagle pojawiający się w maju stres może ostudzić luzacki entuzjazm i zahamować bujny rozwój życia towarzyskiego, przez co lewitujący na granicy niedostateczny-dopuszczający może mieć poważne problemy z przedostaniem się na wyższy poziom duchowy. Dlatego gorąco apeluję o bezwarunkowe pójście do szkoły i pilną naukę, a rychlejsze zwolnienie za dobre sprawowanie przyjdzie szybciej, niż Ci się wydaje.


POWITAJMY NOWY ROK SZKOLNY 2008/2009 GROMKIMI BRAWAMI!